Postbode in Genk

De postbode komt iedere dag aan huis.

Beste iedereen,

Meestal richt ik me in deze blog tot een minister, maar deze keer wil ik rechtstreeks naar jullie schrijven. Ik ben weer op stage geweest, met een postbode. Ik wil mee kunnen voelen, ervaren en doen wat mensen iedere dag in hun job doen. Ik wil het beleven en er dan iets mee doen. Ik ga telkens een dag meewerken in Genk, de stad waar ik zelf woon, werk en leef. Ik wil weten hoe zij werken, wat zij denken, waar zij van dromen. Maar ik wil vooral mee doen. En ik hoop oprecht dat dit mijn politiek werk verrijkt en versterkt.

Ik had geluk. Vooral toen ik op dinsdag 7 augustus een elektrische fiets kreeg om achter de scooter van Fernando aan te rijden. En ik had het weer mee. Een stralend zonnetje en een koel windje. Ik was blij met mijn elektrische fiets, want helemaal van Genk-centrum naar mijn wijk fietsen in Waterschei, is een eind.

De avond ervoor was ik al in Antwerpen X begonnen. Heel deze stage was een beetje eigenaardig tot stand gekomen. Toen ik op Facebook schreef dat ik stages ging doen vroeg een van mijn vrienden waarom ik niet op de post kwam werken. Ik had dat geprobeerd maar het was niet gelukt, antwoordde ik. Toen kreeg ik een telefoontje van de post dat een stage geen enkel probleem was. Een avondje Antwerpen X en de ochtend daarna mee op ronde in Genk.

Bij de post werken 30.000 mensen waarvan 10.000 als postbode. Elke dag komen ze bij 5 miljoen Belgische gezinnen aan huis. Zij bezorgen iedere dag 12 miljoen brieven en 100.000 pakjes. Dat zijn 3 miljard stuks per jaar. Indrukwekkende cijfers. Bpost is dan ook een indrukwekkend bedrijf dat continu in ontwikkeling is en voor heel wat uitdagingen staat. De liberalisering van de markt, die door Europa werd opgelegd, heeft ervoor gezorgd dat Bpost als een echt bedrijf moest gaan werken. Gelukkig heeft de overheid hen opgelegd dat er ook nog een maatschappelijk aspect aan hun werk is en dat iedereen een beroep moet kunnen blijven doen op de diensten van de post. Dat dus ook de niet-rendabele diensten gegarandeerd moeten blijven en dat de overheid hen met een beheersovereenkomst hiervoor betaalt. Bpost staat dus voor grote uitdagingen, niet alleen door de mogelijke concurrentie maar vooral ook omdat heel wat traditionele post verdwijnt door de opkomst van e-mail en internet.

Dat Bpost een modern bedrijf is merkte ik meteen toen ik samen met Jeroen, Ludo en Walter de enorme sorteerhal van Antwerpen X binnen stapte. Dit gebouw is enkele voetbalvelden groot. Aan 36 werd de post voor Genk en omstreken gesorteerd. Het grootste deel van de post wordt automatisch gesorteerd en bijna kant en klaar ter plaatse geleverd om bedeeld te worden.

De volgende ochtend meldde ik mij om 7 uur in Genk bij Fernando Carrillo, mijn postbode. Fernando was toen al twee uur aan de slag. Zijn collega’s van de nachtpost hadden alles al uitgesorteerd. Ik hielp hem verder sorteren voor onze route, we maakten de aangetekende zendingen klaar, de adreswijzigingen eruit halen enzovoort. Om 8u30 konden we eindelijk de baan op om route 49 in de cité van Waterschei te bedelen. 700 huizen in totaal.

Tijdens onze ronde,had ik alle tijd om uitgebreid kennis te maken met deze kleurrijke Genkenaar. “Ik ben nog een echte Spanjaard,” zei hij. Dat moest dan blijken uit het feit dat hij nog in Spanje geboren was. Maar toen hij 1 jaar was, kwam zijn vader al naar België om in de mijn van Waterschei te werken. Hij groeide op in de cité waar hij nu de brieven bedeelt. Zelf heeft Fernando ook nog in de mijn van Winterslag gewerkt. Na de sluiting was hij 10 jaar bouwvakker tot hij na een sportongeval een tijdje invalide was. Tien jaar geleden kon hij bij de post beginnen. En daar is hij blij mee. Fernando is een en al jovialiteit. Altijd een babbel klaar. Iedereen in de wijk kent hem. Hij spreekt Nederlands, Spaans, Italiaans en kan zich zelfs in het Turks uit de slag helpen. In zijn vrije tijd is hij begeleider van de 11-jarige voetballertjes van KRC Genk.

Fernando vindt dat hij een job uit de duizend heeft. Hij vindt het heerlijk om buiten te kunnen werken. Hij houdt van het sociaal aspect, altijd onder de mensen. Hij kan kort bij huis werken en zijn werk tamelijk autonoom plannen. Het is wel vroeg beginnen, maar als je wat doorwerkt, kun je ook op een schappelijk uur stoppen, zegt hij.

Is er dan echt niets waar hij zich aan stoort? Jawel. Dat de mensen niet altijd rekening houden met het werk van hun postbode. En daarom richt ik me nu dus rechtstreeks tot jullie, beste lezers. De postbode brengt iedere dag, weer of geen weer, je krant, brieven en pakjes aan je deur. Denk er de volgende keer eens aan als je je auto weer eens vlak voor de brievenbus parkeert, of je groencontainer in het midden van de stoep zet, of de vuilniszakken. Maak het die man of vrouw toch niet moeilijker dan het al is. Zorg ervoor dat ze wat makkelijker met hun fiets of scooter aan je brievenbus geraken. En als het in de winter gesneeuwd heeft, maak de stoep dan vrij, zodat de postbodes veilig hun werk kunnen doen. Het is een kleine moeite.

Nooit gedacht dat ik zo zou genieten van mijn ronde als postbode. Die mannen en vrouwen kennen hun buurt door en door. Zij horen gewoon bij het leven in onze wijken, in onze straten. Als ik nog eens een postzegel op een brief plak, zal ik aan Fernando en zijn collega’s denken en blij zijn dat we iedere dag op hen kunnen rekenen.

Galerij | Dit bericht werd geplaatst in Doe mee. Bookmark de permalink .

7 reacties op Postbode in Genk

  1. Rita Declercq zegt:

    Dag Joke,

    Ik ben wel niet van Genk, maar ik kom er wel veel. Ik heb je een keer ontmoet op de receptie van het heemparkcafe.
    Ik wou je melden dat ik al sinds jaar en dag een stikker op mijn brievenbus heb dat ik geen reclame wil ontvangen. En toch zit er regelmatig van de postbode reclame in de bus die geen adres vermeld. Toen ik mijn postbode(een vriendelijke behulpzame man)ernaar vroeg, vertelde hij mij, dat dat een opdracht van zijn baas was. Hij moest een aantal reclamefolders distribueren, want de post kreeg daar geld voor. Stel je voor . De reclamemannen dirigeren wat er in onze brievenbussen beland, of we dat willen of niet. En dan zit je weer ongevraagd met zoveel papier dat weggegooid wordt. Kan jij hier iets aan doen? Ik vermoed dat hetzelfde gebeurt in Genk, omdat onze post van Genk komt.

    groetjes

    Rita

  2. patrick zegt:

    denk persoonlijk dat dit ook wel een job is waar je thuis voelt wanneer je graag buiten bent en van sociaal contact houd ,voel mij ook wel aangetrokken tot deze job ,maar maak het loon aantrekkelijk ,daar zit het probleem op dit mmt zijn er vacatures voor postbodes

  3. Viviane Van Wevelghem zegt:

    Mijn af-en-toe folderronde heeft ook mij meer respect opgeleverd voor het werk van de postbode. Ze levert mij nog 2 suggesties om zijn/haar werk eenvoudiger te maken.

    1. Plaats de brievenbus op een gemakkelijk bereikbare plaats en niet bijvoorbeeld half boven een gracht.
    2. Zorg ervoor dat de klep vlot te openen is (bijv. geen veer die te hard spant).

  4. Kuppens Lode zegt:

    Hallo joke woon niet in genk maar werk ook als postbode in genk.
    Fernando heeft gelijk wat de problemen zijn voor de postbode.
    Als de verloning nog na vehand was zouden er meer postbode’s zijn er zijn vacatures genoeg open.
    De mensen moeten ook weten dat we geen vries premie’s krijgen gelijk in de bouw .
    vele groeten tot de volgende

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s