Meer Rocco’s voor Vlaanderen aub.

fotoMorgenavond gaat Marina in première. In de Eurosccop op C-Mine. Kan het symbolischer? Tot 25 jaar geleden daalden de vader en vrienden van Rocco Granata hier nog 1000 meter de grond in om kolen te kappen. Ik heb het zo vaak gehoord van nu al stokoude mijnwerkers: een week eerder zaten ze nog in het warme zuiden van Italië, Spanje, Griekenland of Turkije, een week later moesten ze door ons gure herfstweer naar de mijn, met een warm hart vol diep verdriet. Ze bouwden mee aan onze welvaart maar schonken ons ook een stukje Zuiderse warmte met pareltjes zoals Marina. Meer van dat aub in ons soms zo kille Vlaanderen.

Ik probeer ’s zaterdags zo vaak als ik kan naar de markt in de Vennestraat te gaan. Vooral voor Jefke en zijn vrienden. Jozef Vliegen, voor zijn Italiaanse kameraden Giuseppe Volare, voor de meeste Genkenaren Jefke Vespa. Hij is één van de beste vrienden van Rocco. In de jaren ’50 maakten ze op hun Vespa’s de straten van Waterschei, Zwartberg en Winterslag onveilig. Ze probeerden hun charmes uit op de meisjes in de danscafés van de Vennestraat. Allemaal samen maakten ze daar ook mee hoe hun vriend Rocco het van mijnwerkerszoon tot wereldvedette maakte.

Via Jefke heb ik Rocco twee keer kunnen ontmoeten. En ik zal wel niet de enige zijn, maar weet je wat altijd zo opvalt bij Rocco? Zijn gulle lach. Altijd die lach. Die warme knuffel. Vrolijkheid en zuiders temperament. Dat is voor mij dan ook de charme van onze mijngemeenten. Ze brachten niet alleen hun werkkracht en dromen mee naar onze cités maar ook hun zuiders temperament en warmbloedigheid.

Luister gewoon eens naar Marina. Onze enige Vlaamse evergreen werd door een Italiaanse mijnwerkerszoon geschreven terwijl hij in de garage Vespa’s aan het herstellen was. Het kan hè. Ondanks alle vooroordelen, wantrouwen, soms verdoken racisme, toch je dromen najagen. Het kan. Rocco bewees het. Dankjewel Rocco, voor de warmte, je gulle lach, zuiders temperament in dit alsmaar killer wordende Vlaanderen.

We hebben meer Rocco’s nodig in Vlaanderen. En gelukkig zijn ze er ook. Zij proberen hun dromen ook waar te maken in Vlaanderen. Met muziek, al rappend, al spelend, creërend en lerend. Vooruit Rocco’s en Maria’s, Ghokans en Yasemines, Pedro’s en Consuela’s… Verwarm Vlaanderen. We kunnen het gebruiken.

Bij het begin van de tweede helft op KRC Genk wordt altijd Marina gespeeld. Het staat wat haaks op de doorgaans bombastische muziek die in een voetbaltempel weerklinkt. Maar ook dat is die typische zuiderse warmte die een koel stadion kan doen opwarmen. Het zuiden ligt dan een beetje in het noorden. We kunnen er ons maar beter aan verwarmen. Meer van dat dus graag.

Galerij | Dit bericht werd geplaatst in Genk. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s