Uw lening na Ford? Open brief aan Febelfin.

DSC_8061De lokale bankkantoren en de werknemers weten van niets.

Onmiddellijk na de aankondiging van de sluiting van Ford Genk kondigden Vlaams minister-president Kris Peeters en Michel Vermaerke,  gedelegeerd bestuurder van de bankenvereniging Febelfin, aan dat er een speciaal zorgtraject zou worden ingevoerd voor werknemers van Ford en de toeleveranciers die last hebben om hun leningen af te betalen. Ondertussen zijn we een jaar verder. Ook al beweert de minister-president dat alles in het werk werd gesteld om de getroffen werknemers goed te informeren, hoor ik van de mensen in de straat dat zij eigenlijk van niets weten. Werknemers die na de verklaringen van Kris Peeters naar hun lokaal bankkantoor gingen kwamen vaak van een kale reis terug. Ik roep iedereen van Ford en de toeleveranciers die vrezen dat ze volgend jaar moeilijkheden zullen ondervinden om hun leningen af te betalen dan ook op om naar hun kantoor te gaan. Volgens Kris Peeters en Michel Vermaerke zullen ze daar individueel verder worden geholpen. Als dit niet gebeurt contacteer mij dan met je verhaal op joke@jokequintens.be zodat ik deze heren op hun verantwoordelijkheid kan blijven wijzen.

Twee maanden geleden vroeg ik aan minister-president Kris Peeters om uitleg over dit zorgtraject. Hij antwoordde mij dat alles in het werk was gesteld om de getroffen werknemers goed te informeren. Letterlijk zei hij: “De contactpersonen binnen de financiële instellingen zijn op de hoogte van de mogelijkheid van dergelijke verzoeken vanwege kredietnemers en dat ze eerstelijnshulp kunnen aanbieden, eventueel in de vorm van doorverwijzing naar de bevoegde interne dienst bij de hoofdzetel, bij de regionale zetel of het plaatselijk kantoor of agentschap.” Op straat hoor ik andere verhalen.

Na mijn parlementaire vragen werd ik door de mensen aangesproken dat ze in hun lokaal kantoor niet worden geholpen. Dit gaat ook rond onder de werknemers van Ford en de toeleveranciers, die sowieso al in een heel onzekere situatie verkeren. Daarom heb ik een open brief geschreven aan de gedelegeerd bestuurder van de bankenvereniging Febelfin om hier nog meer aandacht aan te besteden en de beschikbare informatie aan de lokale bankkantoren te bezorgen, zodat ingespeeld kan worden op de vragen en noden van de werknemers. De eerste ontslagen zullen pas over een klein jaar vallen. Het is ontzettend belangrijk dat het dan niet te laat is voor de getroffen werknemers. Dat antwoordde Kris Peeters me trouwens ook letterlijk: “Het is belangrijk om mensen bewust te maken van het bestaan van de procedures om klanten te helpen, opdat zij kunnen anticiperen op mogelijke problemen en, in voorkomend geval, onmiddellijk hun bank kunnen contacteren.”

Ik roep de mensen dan ook op om dat te doen. Werknemers die niet geholpen worden door hun bank kunnen contact opnemen met de ombudsman van de financiële sector Françoise Sweerts op 02/545.77.70 of via Ombudsman@Ombudsfin.be.

 

Open brief aan Michel Vermaerke, gedelegeerd bestuurder van Febelfin.

Genk, 30 november 2013

Geachte Heer Vermaerke,

Ik schrijf u deze open brief omdat ik mij zorgen maak en ik ook zeker weet dat u die zorgen met mij deelt. Twee maanden geleden stelde ik in het Vlaams Parlement een vraag aan minister-president Kris Peeters. Tot op vandaag heb ik hier geen bevredigend antwoord op gekregen. Ook al gaat het om een zeer acuut probleem in mijn provincie, die zeer hard getroffen wordt door de economische crisis na de sluiting van Ford-Genk. Ongeveer 10.000 Limburgse gezinnen zien hierdoor hun dromen en hoop op een toekomst de grond ingeboord. Onmiddellijk na de aankondiging van de sluiting zei meneer Peeters dat hij bij de bankiers zou aandringen om voor de getroffen werknemers van Ford en de toeleveranciers een gepaste regeling te treffen zodat zij niet nog eens extra in de miserie zouden zitten door problemen met de afbetaling van hun leningen. Ook u, meneer Vermaerke als gedelegeerd bestuurder van de bankenfederatie Febelfin, beloofde toen de nodige initiatieven te zullen nemen en drukte ons op het hart dat het niet om een PR-oefening ging. Ik wou van meneer Peeters dus wel eens horen hoe het met die initiatieven en beloften zat omdat ik alarmerende berichten hoorde over werknemers die in paniek hun huizen te koop aanboden. Ik hoef u niet te vertellen, meneer Vermaerke, dat dit voor deze jonge gezinnen een regelrechte ramp is.

Tijdens de plenaire zitting in het Vlaams Parlement van 2 oktober antwoordde minister-president Peeters mij dat er stappen waren ondernomen. Het bleef echter bij algemene beloften die ook breed in de pers werden uitgesmeerd. Daarom diende ik ook een schriftelijke vraag in. Daarin vroeg ik om concrete cijfers over het aantal mensen dat contact had genomen met hun bank en welke initiatieven er door de banken al waren genomen. Op 19 november heb ik dat antwoord ontvangen. Hierin lees ik: “De contactpunten binnen de financiële instellingen zijn op de hoogte van de mogelijkheden van dergelijke verzoeken vanwege kredietnemers en dat ze eerstelijnshulp kunnen aanbieden, eventueel in de vorm van doorverwijzing naar de bevoegde interne dienst bij de hoofdzetel, bij de regionale zetel of het plaatselijk kantoor of agentschap.” Verder antwoordde minister-president Kris Peeters me ook dat “het belangrijk is om mensen bewust te maken van het bestaan van de procedures om klanten te helpen, of dat zij kunnen anticiperen op mogelijke problemen en, in voorkomend geval, onmiddellijk hun bank kunnen contacteren.”

Welnu, geachte meneer Vermaerke, in de dagdagelijkse praktijk blijkt hier voor de getroffen werknemers en hun gezinnen bitter weinig van in huis te komen. Ze vertellen mij steeds hetzelfde verhaal. De meeste lokale bankkantoren blijken niet over richtlijnen te beschikken waarmee zij de mensen kunnen helpen. De meeste lokale bankdirecteurs zijn zelfs niet op de hoogte dat er initiatieven werden genomen of hebben deze informatie niet onder hun medewerkers verspreid. De mensen worden dus niet geholpen, krijgen geen informatie en druipen ontgoocheld af. Bovendien is het me opgevallen dat amper 200 werknemers van Ford en 400 van de toeleveranciers contact hebben genomen met hun bank. De overgrote meerderheid heeft dit dus nog niet gedaan. De meesten zijn immers nog in dienst tot eind volgend jaar en wachten af. Veel werknemers nemen geen contact met hun bank omdat ze van collega’s die dit wel deden te horen kregen dat ze toch niet geholpen werden. Ik hoef u niet te vertellen, meneer Vermaerke, dat dit de onzekerheid van deze mensen alleen maar vergroot. 

Meneer Vermaerke, de sluiting van Ford-Genk is een drama voor Limburg dat de mensen in heel hun hebben en zijn heeft getroffen. Hun werk zijn ze kwijt en daardoor ook hun hoop op een toekomst, op een beter leven, op een eigen woning, op studiekansen voor hun kinderen. Het is echt noodzakelijk dat we deze mensen opnieuw concrete hoop geven. Niet door grote aankondigingen te doen die in de praktijk, in de Dorpstraat bij de lokale bankier, niet ingelost worden. Zo bevestigen we alleen maar het wantrouwen van de burgers in de politici en in de banken. Dat kunnen we dus missen. Daarom wil ik u vragen, meneer Vermaerke, om als gedelegeerd bestuurder van Febelfin bij uw leden, de banken, nogmaals aan te dringen op het implementeren bij hun lokale kantoren van duidelijke richtlijnen waarmee zij de getroffen werknemers van Ford en de toeleveranciers kunnen helpen. Bovendien wil ik ook aandringen op een proactief beleid van de banken waarbij zij zelf contact opnemen met de getroffen werknemers die klant zijn bij hun bank om zo volgend jaar ernstige drama’s te vermijden.

Meneer Vermaerke, samen met de hele Vlaamse regering, het Vlaams Parlement en alle Limburgers delen we een bezorgdheid om de toekomst van Limburg en het lot van de vele getroffen gezinnen. Daarom vraag ik u ook oprecht en met aandrang om alstublieft werk te maken van uw belofte en zo bij te dragen aan de gemoedsrust van duizenden door de crisis hard getroffen gezinnen. In afwachting van uw concrete acties, verblijf ik

Hoogachtend

Joke Quintens – Vlaams volksvertegenwoordiger.

Galerij | Dit bericht werd geplaatst in Genk. Bookmark de permalink .

Een reactie op Uw lening na Ford? Open brief aan Febelfin.

  1. Febelfin zegt:

    Geachte mevrouw Quintens,

    Wij hebben kennis genomen van uw open brief aan Febelfin met uw bezorgdheid over het feit dat de werknemers van Ford Genk met hun financiële vragen niet terecht zouden kunnen in de lokale bankkantoren.

    Blijkbaar zijn er hier en daar bankbedienden die onvoldoende kennis en gevoeligheid aan de dag zouden leggen omtrent het zorgtraject dat de financiële sector samen met Vlaams minister-president Kris Peeters heeft opgezet. Gesterkt vanuit de idee dat hun collega’s niet geholpen werden, zouden de andere werknemers op hun beurt ontmoedigd worden om zelf contact op te nemen met hun eigen bank.

    Graag willen wij u hierbij onze dank betuigen voor het delen van uw persoonlijke ervaringen in het dossier Ford Genk. Dankzij feedback uit het werkveld kan Febelfin namelijk beter het zorgtraject van de betrokken banken beter afstemmen op het beoogde doelpubliek.

    Wij menen te mogen stellen dat wij dezelfde bezorgdheid met u delen.

    Febelfin heeft van bij de aankondiging van de sluiting van Ford Genk haar bereidheid bevestigd om constructief bij te dragen aan oplossingen zowel naar de bedrijven toe die door de sluiting van Ford Genk worden getroffen als naar particulieren. Deze bereidheid geldt trouwens voor gelijkaardige situaties in andere regio’s of situaties. Dit kon op positieve reacties rekenen van vele stakeholders.

    Febelfin heeft een volledige structuur opgezet om het zorgtraject op een vlotte manier te implementeren. Elk van onze leden heeft herhaaldelijk een circulaire ontvangen waarin het zorgtraject zorgvuldig uitgelegd wordt, samen met een folder en affiche die iedereen moet aanzetten om naar zijn bankier te stappen bij financiële moeilijkheden. Vandaag wordt de circulaire opnieuw naar alle leden uitgestuurd met de uitdrukkelijke vraag de informatie door te laten vloeien binnen de volledige organisatie, en in het bijzonder binnen de Limburgse regio.

    Wij geven iedereen de gouden raad om bij financiële moeilijkheden zo snel mogelijk zelf contact op te nemen met hun bank. Samen kunnen zij bekijken welke oplossingen uitgewerkt kunnen worden.

    Op de website van Febelfin is er een speciale pagina gewijd met informatie over het zorgtraject dat de individuele klanten van de individuele banken zo goed mogelijk tracht te begeleiden.

    Wij staan steeds open tot verder overleg. Bij deze nodig ik u dan ook graag uit voor een afspraak – in Limburg of in Brussel.
    Voor verdere informatie, aarzel niet om contact te nemen met Wien De Geyter via wg@febelfin.be.

    Met vriendelijke groeten,

    Michel Vermaerke

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s