Zorg voor de getroffen werknemers – na de woorden nu ook de daden.

DSC_7987Vandaag heeft Ford -eindelijk- de band stil gelegd om de arbeiders beter te informeren over begeleiding. En gisteren hebben we -na mijn parlementaire vragen en open brieven- een zeer goede avond gehad met de welzijnssector en de lokale bankdirecteurs over het zorgtraject voor de werknemers van Ford, toeleveranciers en andere bedrijven in moeilijkheden.

Ook mijn collega Meryame Kitir, als werkneemster zeer nauw betrokken bij Ford, heeft haar werk gedaan voor haar collega’s bij Ford en de toeleveranciers.  De ontslagen werknemers zullen niet hoger worden belast op hun opzegvergoeding. Door de overheveling van aftrekposten naar de regio’s dreigde dat het geval te zullen zijn. Meryame heeft er echter voor gezorgd dat collectieve ontslagen die voor april dit jaar zijn getekend, daar niet mee geconfronteerd worden.

Dit heb ik gisteren aan de bankiers verteld:

In oktober 2012 ontplofte in Limburg een sociaaleconomische atoombom. Mijn excuses voor de harde woorden, maar dat was het ook. Ford kondigde de sluiting van de fabriek in Genk aan. 10.000 Limburgse gezinnen zagen hun dromen en toekomst in rook opgaan. Waren ze daarop voorbereid? Nee. Ze gingen er immers van uit dat Ford haar belofte om tot 2020 auto’s te produceren zou nakomen. Daar hadden ze op gerekend. Daar hadden ze hun toekomst op gebouwd. Door een huis te bouwen of te kopen. Plannen voor hun kinderen te maken. Hun woning te verbouwen. En daar hadden ze soms ook een lening voor aangegaan. Maar nee, Ford zou eind 2014 sluiten. Ik hoef jullie niet te vertellen dat bij duizenden Limburgse gezinnen een lichte vorm van paniek uitbrak.

Toen hebben alle maatschappelijke, politieke en economische actoren snel en adequaat gereageerd. Het SALK werd in de steigers gezet. En minister-president Kris Peeters kondigde in samenspraak met Febelfin het zorgtraject aan voor werknemers van Ford en de toeleveranciers die moeite zouden kunnen ondervinden met het terugbetalen van hun lening. Dat was zeker geen overbodige maatregel en bracht wat rust bij de getroffen werknemers. In oktober vorig jaar stelde ik hierover een vraag aan de minister-president omdat ik na één jaar op straat bezorgdheid hoorde bij de werknemers van Ford en de toeleveranciers. Velen onder hen waren niet geïnformeerd en ook in heel wat lokale bankkantoren bleek men niet helemaal op de hoogte te zijn van de mogelijkheden van het zorgtraject. Ik schreef ook een open brief aan de heer Vermaercke waarin ik, net zoals ik in het parlement had gedaan, vroeg om de aangekondigde maatregelen effectief in de Limburgse gemeenten, dicht bij de mensen, kenbaar te maken en hun cliënten op de hoogte te brengen van de mogelijkheden om hun leninglast dragelijker te maken.

Ik heb hier met meneer Vermaercke over kunnen praten en dit is het resultaat. En daar ben ik heel blij mee. Want als we hier één zaak uit kunnen leren is het wel dat goedbedoelde maatregelen die in de Wetstraat worden getroffen, niet automatisch in de Dorpstraat doordringen. Het is onze taak als beleidsmakers en maatschappelijke verantwoordelijken om de mensen, zeker de mensen die zo’n onheilstijding kregen, zo nauw mogelijk te betrekken en begeleiden naar de maatregelen die in hun belang worden getroffen. Dit zorgtraject is zo’n maatregel waarbij niet alleen de getroffen werknemers van Ford en de toeleveranciers worden geholpen maar die ook onze hele samenleving en economie ondersteunt.

Banken moeten de aansluiting met de Dorpstraat maken. En dat kan. Met jullie fijnmazig kantorennetwerk. Contacteer uw klanten, proactief. En maak hen duidelijk dat je hen wil begeleiden en helpen. Ik hoop dan ook dat deze bijeenkomst een aanzet kan zijn om deze duizenden gezinnen door deze moeilijke periode te helpen. Het is een kans voor de banken, voor jullie als lokale kantoorhouders, om jullie maatschappelijke rol op te nemen. Want alleen rust kan ons ook helpen om een nieuwe toekomst voor Limburg op te bouwen.

Ik wil jullie dan ook in naam van het hele stadsbestuur van Genk bedanken dit ter harte te nemen. Ik wens de bankensector én de welzijnssector dadelijk nog een sterke kruisbestuiving en een goed netwerkmoment ten voordele van alle Limburgers die het nodig hebben.

 

 

Galerij | Dit bericht werd geplaatst in Genk. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s